Jeśli nie masz pracy ani pieniędzy w banku, możesz być zmuszony do podję­cia pracy, która mieści się w planie C.Jej celem jest wyłącznie dostarczenie ci podstawowych środków utrzymania w trakcie poszukiwań upragnionego stanowiska pracy.

Prace wykonywane w ramach planu C należy traktować jak szkolę. Nie­którzy kandydaci mają podczas ich wykonywania poczucie klęski zawodo­wej, nie należy się jednak wstydzić, że zapewniamy sobie środki do życia. Realizowanie planu C nie oznacza także, że wybrało się karierę drugiej kate­gorii. I nie pokazuje twoim pracodawcom, że jesteś w sytuacji podbramko­wej. Przeciwnie, świadczy, że jesteś aktywny i odpowiedzialny.

Lepiej jest oczywiście, jeśli pracujesz w swojej docelowej branży lub firmie. Zdarza się, że plan C prowadzi bezpośrednio do planu A. Na przy­kład kandydat na stanowisko menedżera w dziale księgowości może rozpo­cząć karierę od stanowiska w dziale obsługi klienta w tej samej firmie.

Interesującą wersją planu C jest dorywcza praca w charakterze konsul­tanta. Możesz pomóc firmie - najlepiej twojej firmie docelowej - w rozwią­zaniu pewnego określonego problemu, będąc zatrudnionym na krótkoter­minowym kontrakcie. Niektórzy kandydaci potrafią wykorzystać tego rodzaju zatrudnienie do zaprezentowania swoich umiejętności, które - jeśli okażą się zadowalające - mogą ułatwić im uzyskanie stanowiska pracy w firmie przy następnej nadarzającej się okazji.

Niedogodność związana z podjęciem pracy tymczasowej polega na wy­dłużeniu czasu poszukiwania pracy na pełen etat, która jest twoim głów­nym celem. Istnieje ponadto niewielkie ryzyko, że praca realizowana w ra­mach planu C zajmie tyle twojego czasu i energii, iż zmuszony zostaniesz do zaprzestania dalszych poszukiwań. Decydując się na plan C, należy więc dokonać wyboru między czasem, kosztem i jakością.

Hubert 2009-08-18